Üoçik oxori muşişen mendra, germaşi oöüendas ar ona kogedu. Onaşi ar üele çxvari ar üele-ti lazuûi doxaçku. Monöinora var moxtuşa onas ğeci do mtuti konaçkinu. Kaûa seris aüo çxvari do lazuûi koxisves.
“Haya haşo var ivasen, haşo divaz-na monöinoras ar üaüali mutu var emazden” ya tku do onaşi oöüendas ar üalivi doüodu. Mşkerişi buûüate jindole komutu. Doloxe komeşaxedu. Ar seris onûules ar oşiralu kognu do eiselu. Gamiwüeduis ğecik lazuûi oxisumers, ipxors. Üoçik xami elişoru, tamo tamo noûüobu noûüobu do xami na oûüoçu steri ğecis korbas konoéonu. Ğeci xami meéoneri heşo imûu. Ar çkva var moxtu. So elaxroéku mis uçkin?
Ar seriz üoçi dido doöüinderi ûu do heşo konanciru. Serişi gverdis ar omğorinu kognu do yanüutinu. Keiselu. Heşo niucamûuşa onaşi üudelis ar muntxak mğoramûu. Ar üele mğoramûu, ar üele-ti üalivi üele muluûu.
Méika şkule (çkvaşi) tomalyari ar muntxa üalivişi neünas konacinu. “Nana, vay ti çkimis do vaûaüuri ti çkimis, haya mun oren” ya tku do goinüanu do keiselu. “Xami-ti ğecis mendeboğapi” ya do dolingonu üoçik. Hawi mu vas do so idas?
“Haya Germaüoçi ren” ya do neünaşen gamuüaôuûuşa, Germaüoçik var gamoşku. Kogoludgitu. Çkva mu vas üoçik; idu do üalivişi doloxe kelaxedu. Germaüoçi-ti moxtu do üoçis kogowuxedu. Germaüoçik üoçis owüen, üoçik gemaüoçis owüen. Heşo oüiwüelnan. Üoçik xe ezdu do ti ninçaminu. Germaüoçik-ti xe ezdu do ti onçaminus kogyoöüu. Üoçik ti gonüanu, Germaüoçik-ti gonüanu. Üoçik mundi ninçaminu do nipatxu. Germaüoçik-ti mundi ninçaminu do konipatxu.
Üoçik, “Ğormoti tai çkimi, ham Germaüoçis muperi nosi uğun haşo. Ma mutu ôare hemuk-ti ikoms, gemaéurs” ya do dolingonu. Üoçik isimadu, imsiminu do ar muntxa kogaşinu. Nunöuşu do daçxurişen paluroni ar noüançxule kezdu. Germaüoçik-ti nanöuşu do ar paluroni noüançxule kogamatoru. Üoçik, “noüançxule çkva mebinwam” ya do xaris kaminwu. Germaüoçik-ti paluroni noüançxule xarişa mendiğu. Muöo iğu var, xaris konanwinu do ar şvacis daçxuri kogaüoru.
Gemaüoçi paluri goüoreri omûinus kogyoöüu. Ar üele imûeûu, ar üele-ti omğorinute ûüebi kogoiwüu. “Mu mağodu ma mağodu, mu mağodu ma mağodu” ya do heşo mğorineri ûüorineri ğali üele geilu. Ar çkva var iâiru. Çkva so elağuru mitis var uçkin. Ma-ti var oxomawonu.
1Germakhoçi: Her tarafı tüylü, ayı biçiminde ama insan tipinde imgesel bir varlık.
Cireüi: Gyursu Dadi (Xafiziş Gyursu)
Dağ Adamı ve Adam
Adamın biri evinden çok uzaklarda bir tarla açmış. Tarlayı ekmiş, kısa sürede ekinler boy verip ürün vermeye başlamışlar. Ama tarlaya yabanı hayvanlar musallat olmuşlar. “Bu böyle olmaz deyip” tarlanın ortasında bir baraka yapmış. Geceleyin tarlasının beklemeye başlamış. Bir gece adam çok yorgunmuş ve barakasına uzanır uzanmaz da uyumuş. Gecenin ortalarında korkunç seslerle irkilip uyanmış. Çok korkmuş. Gelen her ne ise bağıra bağıra barakaya yaklaşıyormuş. Fazla sürmemiş üstü başı kıllarla kaplı bir yaratık barakanın kapısına dayanmasın mı! Adam, “Bu Dağadamı’dır” deyip kapıdan kaçmak istemiş ama dağ adamı engel olmuş. Çaresiz adam yere oturmuş. Dağ adamı da oturmuş. İkisi bir birlerine bakıyorlarmış. Bu arada adam bir şey keşfetmiş. Kendi ne yaparsa dağ adamI da onu yapıyormuş. Adamı taklit ediyormuş. Adam “ben bu dağ adamından nasıl kurtulurum diye düşünürken çok parlak bir fikir gelmiş aklına. Yavaş yavaş ateşten bir öksü çıkarıp sallamaya başlamış. Dağ adamı da aynısını yapmasın mı! Bu sefer adam öksüyü apış arasına götürmüş. Dağ adamı öksüyü kendi apışarasına götürünce kıllarından tutuşup yanmaya başlamış. Dağ adamı “ne olduysa bana oldu, ne olduysa bana oldu” diye bağıra çığıra kaçmış. Böylece adam da kurtulmuş. İşte hala dağlarda bağırıp çığıranlar bu dağ adımının torunları imiş.
The Mountain Man and A Man
A man opened a field far away from his home. He seeded the field, and after a short while he started getting produce. However, wild animals came to the field and destroyed the plants. The man thought “I have to find a solution to this”, and he built a shed in the middle of the field. He started guarding his field during the night time. One night, the man became very tired and he fell asleep in his shed. In the middle of the night, he woke up with frightening noises, and he became very scared. The thing which was approaching, whatever it was, was screaming. After a short while, a hairy creature came to the door of the shed. The man thought “This is the mountain-man”, and he tried to escape through the door, but the mountain-man prevented him from running away. Hopelessly, the man sat on the floor. The mountain-man sat down, too. The two were looking at each other. Meanwhile, the man discovered something. The mountain-man was repeating whatever the man did. The mountain-man was copying the man. Whilst thinking how to escape from the mountain-man, a very bright idea came to the man’s mind. Slowly he picked up a burning wood from the fireplace and started swinging it. The mountain-man did the same. This time, the man took the burning wood between his legs. When the mountain man took the burning wood between his legs, his hair took fire and started burning. The mountain-man started running away from there screaming. In this way, the man saved himself from the mountain-man. The ones that still scream in the mountains today are said to be the grand-children of the mountain-man).
NOTE: Generally, it is said that male jackals or even wolves, which are becoming extinct, scream during the autumn time. This is a frightening voice. This voice is even more frightening during night times. This story is generally told to children at autumn time to hint that human beings are stronger than anything else in order to stop them from frightening from the noises.
 |
|
